2008/Jun/08

อย่าลืมช่วยกันอุดหนุน NED ด้วยนะครับ + Boom Magazine ด้วยนะครับ

ไว้ถ้ามีแปลไทย หรือที่ไหนมีแปลไทยจะเอามาลงให้นะครับ

credit: Drake (Pantip - Thai Translation Manga)
thanks: neozero (Pantip - Spoiler Manga)
credit: Dattebayo Fansubs (English Subtitle Anime)
B4Th - http://www.bleach4th.com/

[B4Th] Nikovaskios :
จากกระทู้ที่ตั้งไว้แล้วนะครับเกี่ยวกับ เรื่องที่บูมมาเรียกร้องเรื่องลิขสิทธิ์กัน
(ใครยังไม่รู้เรื่องไปอ่านซะที่ฟอรั่มสปอย์ล) ทางเราจำเป็นต้องเห็นใจทางบูม
เค้าเหมือนกัน เพราะมันเป็นอาชีพหาเลี้ยงลูกเมียสามีของเค้า หวังว่าทาง
ผู้อ่านคงเข้าใจนะครับ ทางเราจะมีการลงรูปให้ดูบางรูปและใส่คำบรรยายเรื่อง
ในแนวนิยาย สำหรับท่านที่ต้องการอ่านแบบการ์ตูนเต็มรูปแบบก็ขอให้อุดหนุน
รวมเล่มหรือบูมละกันนะคร้าบบบซึ่งบูมในปัจจุบันก็ช้ากว่าเน็ตมะกี่ตอน


เปิดตอนมาต่อจากตอนที่แล้วที่ไอเซ็นเปิดเผยว่าตัวเองคือผู้อยู่เบื้อง
หลังคดีทั้งหมดที่เกิดขึ้นในเมืองลูคอนต่อหน้าฮิราโกะ สร้างความ
ตื่นตะลึงและโกรธแค้นให้แก่ฮิราโกะเป็นอันมาก แม้จะคิดเผื่อใจ
ไว้บ้างแล้วก็ตาม

"ใช่ฝีมือเจ้าจริงๆ สินะ..." นายเหนือแห่งหน่วย 5 เข่นเสียงถาม

"รู้ตัวอยู่แล้วหรือครับ" ผู้เป็นลูกน้องถามกลับ แต่น้ำเสียงไม่มีแวว
แปลกใจสักนิด "สมเป็นท่านจริงๆ"

"แหงอยู่แล้ว"

"ตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ?"

"ตั้งแต่เจ้าอยู่ในท้องแม่โน่นแน่ะโว้ย" ฮิราโกะพยายามเข่นเสียงให้ดู
ทรงพลังที่สุดเท่าที่จะทำได้ "ข้าน่ะ...คิดมาตั้งแต่แรกแล้ว...ว่าเจ้า
มันตัวอันตรายไว้ใจไม่ได้... ถึงได้เลือกเจ้ามาเป็นรองหัวหน้าหน่วย
5... เพื่อคอยจับตาดูอย่างใกล้ชิดไงล่ะ...!!"

"นั่นต้องขอบคุณท่านมากเลยล่ะครับ หัวหน้าฮิราโกะ" ไอเซ็นเอ่ยปาก
ตอบทั้งรอยยิ้ม "เพราะท่านสงสัยข้าถึงขนาดนี้ ท่านถึงได้ไม่รู้ตัวเลย
แม้แต่น้อยไงล่ะครับ"

"...ก็บอกว่ารู้ไงโว้ย..." ผู้เป็นนายกระแทกเสียงย้อน

"ไม่หรอกครับ" ผู้เป็นลูกน้องแย้งกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยใจเย็น
แต่แววเย้ยหยันวาววับอยู่ในดวงตา "ก็ไม่รู้ตัวจริงๆ ไม่ใช่
เหรอครับ? ว่าข้าที่เดินตามอยู่หลังท่านมาตลอด 1 เดือนที่ผ่านมานี้
ไม่ใช่ตัวข้าจริงๆ น่ะ"

คำพูดของลูกน้องคนสนิทผู้กลายเป็นเจ้าแห่งความชั่วร้ายทำเอา
นายเหนือแห่งหน่วย 5 ถึงกับอ้าปากค้าง เป็นไปได้อย่างไร
ที่เวลาเดือนนึงมานี้คนที่อยู่ข้างกายเขาจะเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ไอเซ็น

ไอเซ็นเห็นสีหน้าตะลึงลานสุดขีดของฮิราโกะก็เดาได้ว่าอีกฝ่ายตกใจ
เรื่องอะไร ดังนั้นจึงเป็นผู้ให้คำตอบเสียเองโดยไม่รอให้อีกฝ่าย
ออกปากถาม

"ทำให้การรับรู้ของศัตรูที่มีต่อสภาพแวดล้อมต่างๆ ในโลกนี้
ผิดเพี้ยนไป" ว่าพลางยกดาบฟันวิญญาณในมือขึ้นชูให้ฮิราโกะ
เห็นถนัดๆ "นี่แหละคือความสามารถที่แท้จริงของ 'เคียวขะซุยเงสึ'
ดาบฟันวิญญาณของข้า หรือเรียกอีกอย่างว่า 'การสะกดโดยสมบูรณ์'
ไงล่ะครับ"

คำตอบของไอเซ็นทำเอาฮิราโกะตาแทบถลนออกมาจากเบ้า ขณะที่
เจ้าแห่งความชั่วร้ายสาธยายเรื่องของตนต่อไป

"ท่านน่ะเป็นคนเฉียบแหลมนะครับ หัวหน้าฮิราโกะ หากท่านเข้าหาข้า
แบบเดียวกับที่ระดับหัวหน้าหน่วยคนอื่นเข้าหาข้าละก็ ข้าก็คงพอจะ
มองข้ามท่านไปได้ แต่ท่านกลับไม่ได้ทำอย่างนั้น เพราะท่านไม่ไว้ใจข้า
ดังนั้นจึงพยายามรักษาระยะห่างจากข้าก้าวหนึ่งเสมอ ไม่ยอมเปิดเผย
ความรู้สึกในใจ ไม่ยอมเปิดเผยข้อมูลใดๆ ไม่เปิดโอกาสให้เข้า
แทรกแซงได้แม้แต่น้อย"

"เพราะอย่างนั้น ท่านถึงไม่รู้สึกตัวไงล่ะครับ ว่าข้าได้เปลี่ยนตัวกับ
คนอื่นไปแล้ว" ไอเซ็นชี้จุดผิดพลาดในแผนการดักจับผิดของฮิราโกะ
ให้เห็นแบบเต็มๆ "ผู้ชายที่ข้าเอามาแทนตัวข้าน่ะ ข้าได้ทำให้มันจำ
ทุกอย่างของข้าไว้หมดแล้ว ทั้งรูปแบบการกระทำตามปกติ
ทั้งรูปแบบการพูดจาโต้ตอบระหว่างข้ากับท่าน ข้ากับลูกหน่วยคนอื่น
กระทั่งการพูดจาโต้ตอบกับระดับหัวหน้าหน่วยคนอื่นๆ แต่ถึงอย่างนั้น
ก็เถอะ หากท่านรู้จักข้าจริงๆ ละก็ ต้องจับได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง
ในนิสัยและคำพูดของ 'ข้าคนนั้น' ได้ ใช่มั้ยล่ะครับ"

"และสาเหตุที่ท่านต้องมานอนทอดกายล้มลงอยู่ตรงนี้ ก็เพราะว่าท่าน
ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตัวข้าเลย มันก็เท่านั้นแหละครับ ท่านหัวหน้าฮิราโกะ"

คำสรุปปิดท้ายของลูกน้องผู้ทรยศทำเอาฮิราโกะเข่นเสียงอย่าง
เคียดแค้นออกมาอีกรอบ ดวงตาวาววับด้วยประกายอาฆาตแค้น
ที่ถูกอีกฝ่ายดัดหลังเอาซึ่งๆ หน้าแบบนี้

"อ้อ ยังมีอีกเรื่องนึงนะครับ" ไอเซ็นแกล้งทำหน้าเหมือนนึกอะไร
ขึ้นมาได้ "เมื่อกี้ท่านบอกว่า 'เลือกข้ามาเป็นรองหัวหน้าหน่วย
เพื่อจับตาดูข้า' ใช่มั้ย ผิดแล้วล่ะครับ"

เจ้าแห่งความชั่วร้ายเว้นระยะเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ

"คงจะรู้สินะครับ ว่าแม้จะมีคำสั่ง 'เข้ารับตำแหน่ง' จากหัวหน้าหน่วย
แต่ลูกหน่วยก็มี 'สิทธิ์ในการปฏิเสธเข้ารับตำแหน่ง' ได้เช่นกัน ถึงจะ
ไม่ค่อยมีคนใช้สิทธิ์นี้นักก็เถอะ แต่สรุปแล้วก็คือข้ามีสิทธิ์ที่จะเลือก
'ไม่รับตำแหน่งรองหัวหน้าหน่วย' ได้"

"แต่รู้มั้ยครับว่าทำไมข้าถึงไม่ทำแบบนั้น" เจ้าแห่งอธรรมตั้งคำถาม
แล้วกลับตอบเองในท้ายสุด "ก็เพราะมันเป็นสเต็ปเทพยังไงล่ะครับ
การที่ท่านสงสัยข้า คอยระแวดระวังข้าอย่างเต็มที่ นั่นแหละครับคือ
สเต็ปเทพที่สุดในแผนการของข้าล่ะ"

พูดถึงตรงนี้ ไอเซ็นก็ปรายตามองฮิราโกะที่นอนหน้าซีดอยู่กับพื้น
ด้วยสายตาเย้ยหยันเต็มที่

"เข้าใจรึยังล่ะครับ ท่านน่ะ 'ไม่ได้เป็นคนเลือกข้า' ข้าต่างหากที่
'เป็นคนเลือกท่าน' น่ะ ท่านหัวหน้าฮิราโกะ" เจ้าแห่งอธรรมเอ่ยด้วย
น้ำเสียงถากถาง "ท่านควรจะขอโทษเพื่อนๆ ของท่านนะครับ
เพราะท่านเลือกข้ามาเป็นรองหัวหน้าหน่วยนี่แหละ พวกเขารวมทั้ง
ตัวท่านถึงต้องมีสภาพแบบนี้ยังไงล่ะ"

กิริยาขุดด้วยปากถากด้วยตาของไอเซ็นทำเอาฮิราโกะถึงกับสติขาดผึง
เขาผุดลุกขึ้นด้วยอาการอย่างกระทิงเมาเลือด มือขวาที่ว่างเรียกเอาดาบ
ฟันวิญญาณคู่ใจขึ้นมาอยู่ในมือหมายจะพุ่งเข้าเฉาะปากไอ้ลูกน้อง
จอมพล่ามให้แหว่งคามือ

แต่เพียงแค่กระชากดาบออกพ้นฝักเท่านั้น ฮิราโกะก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่าง
ในร่างกายของตัวเองกำลังเปลี่ยนไป

เมื่อใบหน้าซีกซ้ายของเขา บัดนี้กำลังละลายเหมือนก้อนไอติม
โดนความร้อน ใบหน้าที่ละลายกลายสภาพเป็นวัตถุบางอย่างคล้าย
เมือกเยลลี่เหลวๆ พุ่งกระฉูดออกมาจากศีรษะ แล้วห่อตัวเข้าด้วยกัน
ครอบใบหน้าซีกเดิมที่แหว่งไว้จนมิด

หลังจากครอบปิดใบหน้าซีกซ้ายไว้ได้แล้ว เมือกเหลวเหล่านั้นก็ค่อยๆ
เปลี่ยนรูปร่างไปทีละน้อย จนกลายสภาพเป็นครึ่งหน้าของหน้ากากใบหนึ่ง

หน้ากากที่มีลักษณะคล้ายกับกะโหลกมนุษย์!!

ชั่วขณะที่นายเหนือแห่งหน่วย 5 ตกตะลึง กำลังคิดอยู่ในใจว่าตนเอง
โดนอะไรเข้าไปเมื่อไหร่ถึงกลายสภาพเป็นแบบนี้ เสียงร้องอย่างอึดอัด
ทรมานของเพื่อนร่วมทีมคนอื่นก็ดังขึ้นเสียก่อน

เขาหันกลับไปมอง พบกับภาพอันน่าสยดสยองที่สุดอยู่เบื้องหน้า

ภาพใบหน้าของเพื่อนร่วมทีมทุกคน เลิฟ ริสะ โรส และฮัตช์ ค่อยๆ
ละลายกลายเป็นดินน้ำมันเหลวๆ ครอบส่วนใบหน้าเอาไว้จนมิด!!

"ไอเซ็น!!" ฮิราโกะหันไปแผดเสียงใส่ไอเซ็นทันควัน "แกทำอะไร!!
แกคิดจะทำอะไรกัน..."

ยังไม่ทันตะคอกจบประโยค ความอึดอัดทรมานก็แล่นพรวด
ขึ้นมาในอก แล่นขึ้นมาตามคอหอย เปลี่ยนเสียงตะคอกอย่าง
โกรธแค้นให้กลายเป็นเสียงแผดร้องอย่างเจ็บปวดทรมานในบัดดล

"ว่าแล้ว" ไอเซ็นพึมพำกับตนเองด้วยน้ำเสียงพินิจพิเคราะห์
ขณะเฝ้ามองภาพสยดสยองเบื้องหน้าด้วยสายตาเรียบเฉยไม่รู้สึกรู้สา
"อารมณ์ตื่นเต้นหรืออารมณ์โกรธจะกระตุ้นให้การกลายเป็นฮอลโลว์
เร็วขึ้นจริงๆ ด้วยสิ"

"กลายเป็น...ฮอลโลว์...!?" ฮิราโกะทวนคำเสียงอ้อแอ้ เพราะหน้ากาก
ที่ปิดครึ่งหน้าซีกซ้ายไว้ บัดนี้เริ่มปิดเข้ามาถึงใบหน้าซีกขวาแล้ว
รูปร่างก็ยิ่งใกล้เคียงกับหน้ากากฮอลโลว์เข้าไปทุกที
"หมายความ...ว่าไงกัน...?"

"ไม่ใช่เรื่องที่ท่านจำเป็นต้องรู้หรอกครับ" ไอเซ็นปฏิเสธให้
คำตอบหน้าตาเฉย ก่อนจะหันไปสนใจบรรดาหัวหน้าและ
รองหัวหน้าคนอื่นที่กลายเป็นฮอลโลว์ ทิ้งให้ฮิราโกะแผด
เสียงร้องอย่างทรมานอยู่อย่างนั้น

ตอนนั้นเองที่ไอเซ็นหันไปสังเกตเห็นว่าฮิโยริซึ่งออกอาการฮอลโลว์
มาจนถึงตะกี้นั้นเริ่มแสดงอาการแปลกๆ ด้วยการมองไปยังฮิราโกะ
ที่บิดตัวอย่างเจ็บปวดอยู่บนพื้น แล้วเรียกชื่อ "ชิน...จิ..."
แบบตะกุกตะกักออกมา

ดวงตาของไอเซ็นฉายแววเย็นชาวาบหนึ่ง ก่อนจะพึมพำเรียก
ชื่อสมุนมือซ้ายเบาๆ "คานาเมะ"

"ขอรับ" ลูกสมุนคู่ใจขานรับ ไม่มีการสั่งอะไรมากไปกว่านั้นด้วย
รู้หน้าที่ว่าหากเจ้านายออกคำสั่งเช่นนี้หมายถึงอะไร เขาหันไปยัง
ฮิโยริที่ยืนสโลสเลอยู่ แล้วตวัดดาบฉับเดียว ฟันฮิโยริจนร่วงลงไป
กองกับพื้นในทันที สุดปัญญาที่ฮิราโกะผู้เจ็บปวดแสนสาหัส
จะร้องห้ามหรือขัดขวางอะไรไว้ได้ทัน

หลังฮิโยริลงไปนอนอยู่กับพื้น ไอเซ็นก็หันกลับมาหาฮิราโกะ
พร้อมกับเอ่ยปาก "มาทำให้จบกันซะทีดีมั้ยครับหัวหน้า"

ไม่ได้พูดเปล่า เมื่อมือขวาที่ว่างเปล่าของอีกฝ่ายค่อยๆ เลื่อนไปยังด้ามดาบ
แล้วชักออกมาทันที "ท่านเป็นนายเหนือที่สมบูรณ์แบบจริงๆ เพราะ
ท่านระแวงข้า จึงสอดมือเข้ามายุ่ง เพราะท่านระแวงข้า จึงทิ้งระยะห่าง
ท่านคิดจะควบคุมข้าไว้ด้วยสายตาที่ใช้มองคู่นั้น"

"สุดท้ายนี้ข้าขอกล่าวอะไรสักอย่าง" อันดับ 2 แห่งหน่วย 5 เอ่ยปากด้วย
น้ำเสียงเหมือนผู้บรรยายกำลังประกาศเปรียบมวยยกสุดท้าย
"การทรยศแบบซึ่งๆ หน้าน่ะไม่ใช่ของน่ากลัวหรอก ที่น่ากลัวจริงๆ
คือการทรยศแบบที่ไม่อาจมองเห็นด้วยตาต่างหากล่ะ"

พร้อมๆ กับคำพูดนี้ 'เคียวขะซุยเงสึ' ก็ถูกเงื้อขึ้นไปในอากาศในท่า
เตรียมพร้อมฟาดดาบลงมาเต็มเหนี่ยว คมดาบสะท้อนแสงจันทร์
เป็นประกายวาววับ เย็นยะเยือกด้วยความโหดเหี้ยมที่ไม่มีการปราณี

"ลาก่อนครับ หัวหน้าฮิราโกะ" น้ำเสียงของไอเซ็นเย็นชาไม่ต่างกับ
รอยยิ้มและคมดาบที่ชูขึ้นเหนือฟ้า "พวกท่านคือ 'วัตถุดิบ'
ชั้นยอดจริงๆ"

ตลอดเวลาที่ไอเซ็นพล่ามอยู่นั้น เหล่าทีมสืบสวนพิเศษได้แต่นอนนิ่ง
หน้าตาเละเป็นผีไม่มีหน้าอยู่กับพื้น แม้แต่ฮิราโกะที่คงสติไว้ได้ดีกว่า
เพื่อนก็ยังไม่อาจทำอะไรได้ อาการบาดเจ็บจากการถูกโจมตีใส่จุดสำคัญ
ถึงตายเข้าอย่างจัง บวกกับความปั่นป่วนของกระแสพลังวิญญาณ
ในร่างนั้นรุนแรงและหนักหนายิ่งนัก ทำเอาพวกเขาไม่อาจขยับตัว
ได้เลยแม้แต่น้อย

ได้แต่นอนนิ่งเฉย รอการตวัดฟันครั้งสุดท้ายจากไอเซ็น

และแผดเสียงร้องสาปแช่งโชคชะตาของตนเองที่ต้องมาถึงฆาต
อย่างกระจอกงอกง่อย

"บัดซบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

ทว่า ก่อนที่คมดาบของไอเซ็นจะตวัดลงพิฆาตนายเหนือแห่งหน่วย 5
ให้ด่าวดิ้นนั้นเอง...

พรึ่บ!! ร่างเงาสีดำสายหนึ่งพุ่งพรวดเข้าใส่ไอเซ็นจากทางด้านหลัง
ด้วยความเร็วเหลือเชื่อ พร้อมกับตวัดดาบฟันวิญญาณในมือเข้าใส่
รวดเร็วและรุนแรงจนเจ้าแห่งความชั่วร้ายหมุนตัวกลับไปรับ
ด้วยดาบไม่ทัน ต้องพลิ้วตัวพลิกร่างหนีฉากหลบคมดาบทัน
ชนิดฉิวเฉียด กระนั้น คมดาบอันรวดเร็วก็ตัดเอาตราสัญลักษณ์
ประจำตำแหน่งรองหัวหน้าหน่วย 5 ที่ติดแขนจนขาดตกลงสู่พื้นดิน

หลังตั้งตัวติด เจ้าแห่งอธรรมก็หันกลับมาเผชิญหน้ากับผู้ลอบจู่โจม
ตนในทันที แล้วก็ต้องเลิกคิ้วอย่างประหลาดใจ

เพราะร่างที่จู่โจมตนนั้นก็คือ "อุราฮาร่า คิสึเกะ" หัวหน้าหน่วย 12
คนใหม่ในชุดคลุมดำที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษสำหรับพราง
พลังกดดันวิญญาณไว้ไม่ให้ใครจับได้ ในมือถือดาบฟันวิญญาณ
"เบนิฮิเมะ" ในสภาพปลดปล่อยขั้นต้นแล้ว ชี้ตรงมาที่ตนอย่างเอาเรื่อง

และที่ยืนอยู่ด้านหลังของอุราฮาร่านั้น คือ "เท็ตไซ"
หัวหน้าหน่วยวิถีมารผู้ได้ชื่อว่าเป็นจอมขมังวิถีมารที่เก่งกาจ
ที่สุดในโซล โซไซตี้

"...โฮ่" อันดับ 2 แห่งหน่วย 5 ผู้กลายมาเป็นเจ้าแห่งอธรรมออกปาก
ทักเรียบๆ "มีแขกหน้าใหม่โผล่มาอีกแล้วรึ..."

จบตอน



Anime: Bleach Episode 173 [ คลิกดูรูปใหญ่ ]

Comment

Comment:

Tweet


#3 by (118.175.235.231) At 2009-11-27 08:38,
อืมเลวขั้นเทพจริงๆ
#2 by ้ไอเซน (124.120.65.168) At 2008-06-10 23:15,
คนแรกคับ ท่านมายูริ555+tongue
#1 by ''งง'' (124.121.27.25) At 2008-06-10 18:27,