2008/Jun/14

อย่าลืมช่วยกันอุดหนุน NED ด้วยนะครับ + Boom Magazine ด้วยนะครับ

ไว้ถ้ามีแปลไทย หรือที่ไหนมีแปลไทยจะเอามาลงให้นะครับ

credit: Drake (Pantip - Thai Translation Manga)
thanks: neozero (Pantip - Spoiler Manga)
credit: Dattebayo Fansubs (English Subtitle Anime)
B4Th - http://www.bleach4th.com/

[B4Th] Nikovaskios :
จากกระทู้ที่ตั้งไว้แล้วนะครับเกี่ยวกับ เรื่องที่บูมมาเรียกร้องเรื่องลิขสิทธิ์กัน
(ใครยังไม่รู้เรื่องไปอ่านซะที่ฟอรั่มสปอย์ล) ทางเราจำเป็นต้องเห็นใจทางบูม
เค้าเหมือนกัน เพราะมันเป็นอาชีพหาเลี้ยงลูกเมียสามีของเค้า หวังว่าทาง
ผู้อ่านคงเข้าใจนะครับ ทางเราจะมีการลงรูปให้ดูบางรูปและใส่คำบรรยายเรื่อง
ในแนวนิยาย สำหรับท่านที่ต้องการอ่านแบบการ์ตูนเต็มรูปแบบก็ขอให้อุดหนุน
รวมเล่มหรือบูมละกันนะคร้าบบบซึ่งบูมในปัจจุบันก็ช้ากว่าเน็ตมะกี่ตอน


เปิดตอนมาจากตอนที่แล้วที่อุราฮาร่ากับเท็ตไซเข้ามาขวางไม่ให้
ไอเซ็นจัดการกับพวกฮิราโกะทันเวลาฉิวเฉียด ซึ่งไอเซ็นก็ไม่ได้
แสดงทีท่าตกใจหรือสะทกสะท้านอะไรกับการถูกจับตัวได้
แถมยังย้อนถามเอาอีกว่าหัวหน้าหน่วยทั้ง 2 มาทำอะไรที่นี่

"จะจัดการเลยนะครับ" โทเซ็นออกปากขออนุญาตพลางขยับ
จะชักดาบ แต่ไอเซ็นโบกมือห้ามไว้

"ไม่เป็นไร ไม่ต้องก็ได้"

"ตะ แต่ว่า..." โทเซ็นทำท่าจะคัดค้าน

"คานาเมะ" เสียงเรียกชื่อที่เข้มขึ้นเล็กน้อยทำเอาลูกน้องมือซ้าย
ชะงักคำพูดไป "ข้าบอกว่า 'ไม่ต้องก็ได้' ไง"

แม้จะเข้มขึ้นเล็กน้อยเป็นเชิงเน้นคำสั่ง แต่น้ำเสียงของเจ้าแห่ง
ความชั่วร้ายก็ยังฟังดูเรียบเฉย ไร้ซึ่งวี่แววโกรธเคืองที่อีกฝ่าย
คัดค้านคำสั่ง กระนั้นก็ยังแฝงวี่แววบางอย่างที่ทำให้โทเซ็น
ขนลุกซู่จนไม่อาจยืนหยัดอยู่ได้

"ขอรับ...!!" มือซ้ายของเจ้าแห่งรัตติกาลทรุดร่างคุกเข่าขอ
อภัยโทษทันควัน "ยกโทษให้ข้าด้วยที่บังอาจสอดปาก
ออกความเห็น!"


ฝ่ายอุราฮาร่านั้นไม่ตอบคำถามของไอเซ็น กลับหันไปมองหน้า
ฮิราโกะที่ตอนนี้โดนหน้ากากฮอลโลว์ครอบหน้าอยู่ด้วย
ความรู้สึกที่บอกไม่ถูก

"มาทำไมฟะ..." ฮิราโกะออกปากถามด้วยน้ำเสียงที่พยายาม
ดัดให้เข้มแข็งที่สุด "เจ้าบ้านี่..."

"ไปเอาหน้ากากเซนส์ห่วยบรมนั่นมาใส่ทำไมครับ?"
เจ้าหนุ่มหน้าใหม่กลับย้อนหน้าตาย

"กล้าพูดนะเอ็ง..." นายเหนือแห่งหน่วย 5 อดไม่ได้ต้อง
ฉีกยิ้มกึ่งขันกึ่งซีเรียส

อุราฮาร่ายิ้มตอบรอยยิ้มของฮิราโกะ แล้วเลื่อนสายตาไปมอง
ฮิโยริที่นอนจมกองเลือดนิ่งอยู่อีกทางหนึ่ง สีหน้ายิ้มเรียบๆ
เปลี่ยนเป็นเศร้าแกมเจ็บปวดในทันใด ก่อนจะกลายเป็นเย็นชา
ยามตวัดไปมองหน้าไอเซ็นอีกครั้ง

"รองหัวหน้า... ไอเซ็น..." น้ำเสียงของอุราฮาร่าเย็นยะเยียบ
ไม่แพ้สีหน้าและแววตา

"ครับ" เจ้าแห่งความมืดตอบกลับอย่างเรียบเฉย แววตา
มีประกายหยั่งท่าที

"มาทำอะไรที่นี่ครับ?" นายเหนือแห่งหน่วย 12 เข้า
ประเด็นทันที

"ก็เปล่านี่ครับ" อันดับ 2 แห่งหน่วย 5 ตอบ "อย่างที่เห็น
นี่แหละ ข้าบังเอิญมาพบหน่วยสืบสวนพิเศษทุกคนนอน
บาดเจ็บจากการต่อสู้ วิญญาณกำลังจะสลายไป ก็เลยรีบ
ทำการช่วยเหลือไงครับ"

ปากพูดแก้ตัว แต่สีหน้าและแววตากลับจงใจบอกในสิ่งที่
ตรงกันข้ามกับปากอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งแน่นอนว่าไม่มีทาง
ทำให้จอมลับๆ ล่อๆ อย่างอุราฮาร่าเชื่อถือได้
"...ทำไมต้องโกหกครับ...?"

"โกหก?" ไอเซ็นย้อนถาม น้ำเสียงมีแววขบขัน "รองหัวหน้า
มาช่วยหัวหน้าเนี่ยมันแปลกตรงไหนรึครับ?"

"ไม่ใช่" อุราฮาร่าปฏิเสธ "ที่ข้าติดใจไม่ใช่ตรงนั้น"

ว่าพลางหันหน้าไปยังบรรดาหัวหน้าหน่วยอนาคตไวเซิร์ด
ที่นอนกองอยู่บนพื้น กวาดตามองดูทีละคน แล้วเอ่ยปากต่อ
"บาดเจ็บจากการต่อสู้งั้นรึ?" ตั้งคำถามพลางขยิบหน้าไป
ทางคนหนึ่งในกลุ่ม "นี่นะรึครับ 'บาดแผล' ที่ว่า?
อย่ามาโกหกกันดีกว่า นี่มันอาการ 'กลายร่างเป็นฮอลโลว์'
ชัดๆ"

ท่อนท้ายตวัดตากลับไปมองไอเซ็นอย่างเย็นชาอีกรอบ

ฝ่ายผู้ถูกจ้องกลับทำท่าไม่ยี่หระอะไร เพียงแต่จ้องตาตอบด้วย
แววตาเยือกเย็นไม่รู้สึกรู้สากับคำพูดจับผิดของอุราฮาร่าเลยแม้
แต่น้อย

"...นึกแล้ว" ไอเซ็นเป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อนในที่สุด หลังจากเล่น
จ้องตากันอยู่นาน "ท่านเป็นผู้ชายอย่างที่ข้าคิดจริงๆ"

สิ้นสุดคำพูดท่อนท้าย แววเย็นชาเรียบเฉยในดวงตาและรอยยิ้ม
พลันเปลี่ยนเป็นประกายชั่วร้ายโดยพลัน กระแสพลังกดดัน
วิญญาณมหาศาลที่แฝงด้วยรังสีฆ่าฟันอันอำมหิตทะลักทลาย
ออกจากร่างของเจ้าแห่งอธรรม พุ่งเข้าจู่โจมอุราฮาร่าโดยไม่ทัน
ตั้งตัว

"อึก" อุราฮาร่าเปลี่ยนสีหน้าเป็นตกตะลึงในพลังกดดันอันมหาศาล
ของอีกฝ่ายที่กดดันเข้ามาอย่างฉับพลัน กล้ามเนื้อทุกส่วนขมวด
เกร็งแน่นในลักษณะพร้อมรับการคุกคามของอีกฝ่ายที่อาจตามมา
หลังพลังกดดันวิญญาณกล้าแข็งนี้ในทันใด

แต่ที่ไอเซ็นทำหลังจากนั้น ก็เพียงแค่เก็บดาบฟันวิญญาณของตน
เข้าฝักเท่านั้น

"น่าดีใจจริงๆ ที่ได้มาที่นี่ในคืนนี้" เจ้าแห่งความชั่วร้ายเปรย
\เรียบๆ ก่อนจะหันหลังกลับ แล้วเดินจากไปอย่างผ่าเผยพร้อมกับ
ลูกน้องคู่ใจทั้ง 2 คน

"หยุด..." อุราฮาร่าตะคอกเสียงดังในทันทีที่เห็นอีกฝ่ายทำท่า
จะหนี แต่ก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงของเท็ตไซตะโกนมาทาง
ด้านหลัง

"ท่านอุราฮาร่าหลบไป!!!" สิ้นเสียงตะโกนนั้น เท็ตไซก็ยกฝ่ามือ
ขึ้นชี้ตรงไปยังพวกไอเซ็นทั้ง 3 ที่หันหลังให้ แล้วประกาศเสียง
กึกก้อง

"วิถีทำลายที่ 88 ฮิริวเงคิโซคุชินเท็นไรโฮ
(ปืนใหญ่มังกรเหินฟ้าคำรณ)"

อณูวิญญาณจำนวนมหาศาลเข้ามารวมกันที่มือซ้ายของเท็ตไซ
แล้วพุ่งออกไปเป็นคลื่นพลังขนาดใหญ่ยิ่งกว่ารถไฟทั้งขบวน
แรงอัดมหาศาลจากคลื่นพลังแผดเผาทำลายทุกสิ่งในรัศมีที่
พุ่งผ่านจนแหลกละเอียดไม่เหลือซากในพริบตา

หากเป้าหมายของคลื่นพลังอย่างไอเซ็นกลับไม่มีทีท่ายี่หระ
ยังคงเดินเรื่อยๆ ตามสบายไม่ทุกข์ร้อน จนเมื่อคลื่นพลังจวนจะ
เข้าถึงตัวแล้วนั่นแหละ ริมฝีปากบางได้รูปถึงค่อยเอ่ยขึ้นอย่าง
เรียบเฉย โดยไม่หันกลับมามองคลื่นพลังรุนแรงที่จู่โจมเข้ามาด้วยซ้ำ

"วิถีพันธนาการที่ 81 ดันคู (สะบั้นมิติ)"

กำแพงใสมหึมาราวเกราะแก้ว 7 ชั้นปรากฏขึ้นกั้นกลางระหว่าง
พวกไอเซ็นกับพวกอุราฮาร่า สกัดกั้นคลื่นพลังของ
"ฮิริวเงคิโซคุชินเท็นไรโฮ" ไว้อย่างง่ายดาย วิถีมารระดับ 80
อันทรงพลัง เมื่อปะทะเกราะแก้วเข้าก็กระจายตัวออกรอบทิศ
เกิดเป็นกำแพงคล้ายกำแพงเพลิงพุ่งลอยสูงขึ้นไปในอากาศหลาย
ร้อยเมตร

"บ้าชัดๆ..." สุดยอดจอมขมังวิถีมารอ้าปากค้าง "ใช้ดันคูแบบ
ไม่เอ่ยท่วงทำนองวิญญาณ สกัดการโจมตีของเราได้เรอะ..."

เมื่อคลื่นพลังของ "ฮิริวเงคิโซคุชินเท็นไรโฮ" หยุดลง กำแพงแก้ว
มหึมาที่คุ้มกันไอเซ็นอยู่ก็ค่อยๆ แตกกระจายร่วงกราวลงกับพื้น
แล้วสลายกลายเป็นอณูวิญญาณเล็กน้อยในพริบตา

เผยให้เห็นว่าเบื้องหลังกำแพงแก้วนั้น ไอเซ็นและลูกน้องทั้ง 2 ได้
อันตรธานหายไปจากตำแหน่งเดิมที่ยืนอยู่เสียแล้ว

"ขอโทษนะขอรับ..." เท็ตไซขอโทษพลางก้มหน้าลงอย่างเจ็บใจ
"ปล่อยให้หนีไปได้ซะแล้ว..."

"คุณเท็ตไซ..." อุราฮาร่าเรียกชื่อเพื่อนร่วมชั้นด้วยสีหน้า
เคร่งเครียด "คนคนนั้นเป็น..."

ยังไม่ทันที่อุราฮาร่าจะถามจบ เสียงแผดร้องอย่างเจ็บปวดก็ดังขึ้น
เขาหันกลับไปมอง พบร่างของฮิราโกะล้มลงบิดตัวไปมาอย่าง
ทุรนทุราย ทั้งสองตกใจมาก รีบเข้าไปดูอาการของฮิราโกะในทันที
โดยหลังจากดูคร่าวๆ แล้ว ทั้งคู่ก็ตัดสินใจพักการติดตามไล่ล่า
ไอเซ็นไว้ แล้วมาหาทางช่วยพวกฮิราโกะกันก่อน

"แต่อาการเป็นถึงขนาดนี้แล้ว รักษาที่นี่คง..."

ได้ฟังอุราฮาร่าพูดดังนั้น เท็ตไซก็นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดขึ้น
อย่างระมัดระวัง

"ท่านอุราฮาร่า ดูเหมือนว่าท่านจะรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับ
'เรื่องนี้' สินะ เรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับคำไม่คุ้นหูอย่าง
'กลายเป็นฮอลโลว์' นี่"

อุราฮาร่าไม่ตอบ แต่ใช้การนิ่งเงียบเป็นเชิงยอมรับ

"ถ้าอย่างนั้น ท่านก็รู้ 'วิธีที่จะรับมือ' กับสิ่งนี้ ข้าตีความถูกมั้ย"

อุราฮาร่านิ่งเงียบไปครู่หนึ่งเหมือนลำบากใจที่จะตอบ ก่อนจะ
ตัดสินใจพูดในที่สุด "ถ้า 'วัดดวง' กันละก็ พอมีวิธีครับ"

สีหน้าเรียบเฉยของเท็ตไซปรากฏแววยินดีขึ้นทันทีที่ได้ยินคำตอบ
ของอุราฮาร่า เขาเดินตรงไปยังที่ที่พวกฮิราโกะทุกคน
นอนบาดเจ็บอยู่ "ข้าจะพาพวกเขาทั้ง 8 คนไปยังที่ทำการ
หน่วย 12 เดี๋ยวนี้" เขาประกาศ "ถ้ามีเครื่องไม้เครื่องมือที่
หน่วย 12 ก็จะสามารถช่วยพวกเขาได้สินะขอรับ!"

"พาไปทั้งสภาพนี้เนี่ยนะ..." อุราฮาร่าอุทานอย่างไม่อยากเชื่อ
"ทำยังไง..."

"ข้าจะใช้ 'จิคังเทย์ชิ' (หยุดเวลา) กับ 'คูคังเท็นเทย์'
(เคลื่อนย้ายมิติ) ขอรับ" คือคำตอบของเท็ตไซ ที่ทำเอา
อุราฮาร่านิ่งไป สีหน้ามีแววงุนงง "ไม่ว่าจะอย่างไหน ก็เป็น
'วิชาต้องห้าม' ทั้งนั้น"

พูดถึงตรงนี้ นายเหนือแห่งหน่วยวิถีมารก็ประสานฝ่ามือ
เข้าด้วยกัน สร้างแสงรูปแท่งสี่เหลี่ยมขึ้นระหว่างฝ่ามือ
ทั้งสองข้าง

"เพราะงั้น ช่วยแกล้งทำปิดตาไม่รู้ไม่เห็นสักเดี๋ยวนะขอรับ!!"

ตัดฉากกลับมายังที่ทำการหน่วย 12 เท็ตไซใช้ "คูคังเท็นเทย์"
สลับพื้นที่บางส่วนของห้องทดลองภายในหน่วย กับพื้นที่บริเวณ
ที่พวกหัวหน้าและรองหัวหน้าทั้ง 8 นอนจะตายมิตายแหล่อยู่
เคลื่อนย้ายทั้งหมดมายังห้องทดลองได้ในชั่วพริบตา

"การกลายเป็นฮอลโลว์นั้น" อุราฮาร่าเริ่มอธิบายเรื่องราวทั้งหมด
ให้ฟังทันทีที่กลับถึงห้องทดลอง "เป็น 'คำตอบ'
ข้อหนึ่งที่ข้าค้นพบในการวิจัยเพื่อสร้างความแข็งแกร่งให้กับ
วิญญาณของยมทูต"

นายเหนือแห่งหน่วยวิถีมารยืนนิ่ง ฟังคำอธิบายของอุราฮาร่า
ด้วยสีหน้าเรียบเฉยแต่ตั้งใจ

"ในอดีต ข้าได้สร้างเครื่องมือชิ้นหนึ่ง" อุราฮาร่าอธิบายต่อ
พร้อมกับหยิบของบางอย่างคล้ายห่อผ้าออกมาจากเสื้อคลุม
"เครื่องมือชิ้นนั้นมีอำนาจสามารถทำลายพรมแดนระหว่าง
ความเป็นยมทูตกับความเป็นฮอลโลว์ได้ในชั่วพริบตา"

พูดถึงตรงนี้ อุราฮาร่าก็ดึงเอาผ้าห่อที่ห่อของนั้นอยู่ออก
เผยให้เห็นของที่อยู่ข้างใน

มันเป็นลูกแก้วทรงกลมสีดำทะมึนราวกับรัตติกาล ผิวลูกแก้ว
สะท้อนประกายเป็นมันวาวสีน้ำเงิน ตัวลูกแก้วครอบไว้อีกชั้น
ด้วยผลึกลักษณะคล้ายแก้วคริสตัลใสทอประกายสีม่วงอ่อนๆ
ดูคล้ายน้ำผสมสีดอกลาเวนเดอร์

"ชื่อของมันคือ 'โฮเงียคุ' (ลูกแก้ววินาศ)" อุราฮาร่าบอก
"ข้าจะลองใช้มันรักษาพวกคุณฮิราโกะดูครับ"

จบตอน



Anime: Bleach Episode 174 [ คลิกดูรูปใหญ่ ]

Comment

Comment:

Tweet


#4 by (222.123.37.27) At 2009-04-25 19:53,
ได้ลุ้นทุกนาที
#3 by hanet (118.173.94.214) At 2008-06-20 13:08,
แล้วมันจะเป็นไงต่อนะ...wink
#2 by เนย (58.9.99.74) At 2008-06-16 16:47,
คนแรกอีกแล้วคับท่านมายูริ
#1 by ''งง'' (124.121.18.184) At 2008-06-15 21:41,